biere nożyczki

I zaczynam wycinać tą kolorową wycinankę. Myśli, słów nigdy nie wypowiedzianych, obrazków, wiórków i skrawków. Zrobię z tego taki ładny ulepczyk, będe nim podrzucać jak Zośką, to tu to tam.

poniedziałek, 26 listopada 2012

Kryć się



To niesamowite, jak wielki przeskok muszę robić między biurkiem a lasem. Biurko stanowi barierę, za którą się chowam przed ostrzałem - wszystko leci. Maczety świszczą mi koło uszu, zatrute strzały, czy podstępny wszędobylski gaz. Zdarzają się nawet rakiety ziemia - powietrze. Na placu boju nie raz zdarza mi się oberwać - cienkie ścianki paździerzowej płyty nie są w stanie dać mi odpowiedniego schronienia, ludzkie języki starannie mieszają słowa w zabójczą broń.
Potem strzepuję z twarzy pył, mrugam oczami i wyłażę, światło słoneczne razi i niedowierzająco rozglądam się dookoła.
Czy to już piętnasta?
Zawieszenie broni polega na całkowitym opuszczeniu biurka. Dżungla daje odpocząć i nabrać powietrza w osmalone płuca. Oddycham głęboko i patrzę na krajobraz niezmącony obecnością ludzką.

6 komentarzy:

  1. Boszsz !
    Pod pewnymi względami, pracowałam w raju. Tyle tylko, że pieniędzy starczało na 10 dni. No ale coś za coś ... :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Odpowiedzi
    1. Przypomniał i się ten miszcz walk, co każdego przeciwnika tak subtelnie potrafił omotać i zaczarować, że był niezwyciężony. Aż przyszedł osiłek mało subtelny i miszcza zdjął zwykłym sierpowym.
      Nie wiem jaka jest puenta... W każdy razie wrażliwi na słowo z jednej strony mają te niematerialne uniesienia, ale z drugiej nie potrzeba noża ani kamienia żeby ich zranić. I do jakiego sądu pójść z takimi obrażeniami?

      Usuń
    2. Las i góry, trochę ran zagoją.
      A co z nieukojoną resztą, nie wiem ...

      Usuń
  3. Nieukojona reszta sprawia dobre wrażenie.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. hi hi hi
      to najlepsza wiadomość!

      Usuń